Die Kaapse Wynlande is ‘n landskap gelaai met herinneringe, waar wingerde, eikeboomlanings lane en stil paadjies steeds die eeue-oue roetes volg.
Onder historiese landgoedere beklee Blaauwklippen Wynlandgoed in Stellenbosch ‘n spesiale plek. Lank voor spoorweë of snelweë het dit reeds as ‘n toevlugsoord vir reisigers gedien, ‘n plek om te rus, te verkwik, en die kalmte van die Bloukliprivier in te neem.
In die vroeë negentiende eeu was reis tussen Kaapstad en die binnelandse dorpe stadig en veeleisend. Wa- en poskoetsroetes was lewensare. Hierdie rowwe roetes het produkte, passasiers en briewe vervoer, die drade wat die jong kolonie aanmekaar geheg het.
Toe die eerste posroete in 1803 tussen Kaapstad en Stellenbosch gevestig is, het dit die natuurlike korridors van die landskap gevolg: valleie, driwwe en die voet van die heuwels. Blaauwklippen Wynlandgoed het direk langs hierdie noodsaaklike roete gestaan. Sy ligging naby wat vandag die R44 is, het dit vierkantig op die koetspad geplaas wat van die suidweste af na Stellenbosch gelei het.
Die landgoed se kenmerke weerspieël steeds sy rol as ‘n ruspunt:
- Blaauwklippenlaan is die groot, boomryke laning wat eens die perde en koetse beskut het nadat hulle van die stowwerige pad vanaf die Kaap afgedraai het na die werf.
- Kliphekpale het die oorgang van die openbare roete en die private landgoed gemerk, en het as landmerke gedien vir reisigers wat rus of handel gesoek het.
- Die Werf, met sy wye binnehof en omliggende buitegeboue, het skuiling, stalle en ‘n oomblik se verposing gebied voor die finale stuk tot in die dorp.
Vir reisigers van die 1800’s was Blaauwklippen nie bloot ‘n plaas op die pad nie; dit was ‘n oomblik van verligting en verfyning te midde van die eise van die pad. Voordat die koetse voortgerol het na Stellenbosch se Dorpstraat, waar herberge, poshuise en markte gewag het, was Blaauwklippen een van die laaste stopplekke voor die dorp. Sy lanings, met die skadu van eikebome en sipresse, moes soos ‘n natuurlike uitnodiging om te rus gelyk het.
Daardie gees duur vandag voort. Die perde is vervang deur fietsryers, hardlopers en naweekswerwers; die poskoets se stof het plek gemaak vir die geritsel van wingerdblare en die geklink van wynglase. Waar koetse eens onder bome afgekoel het, kom gaste nou onder dieselfde skadu byeen vir wynproeë, markte en lang, rustige middagetes. Die landgoed se grasperke, plaaswerf en skaduryke lane verwelkom steeds reisigers, net soos hulle tweehonderd jaar gelede gedoen het.
Blaauwklippen spreek van kontinuïteit − ‘n draad wat deur eeue loop. Waar eens moeë reisigers hul perde laat rus en briewe uitgeruil het, laat vandag se besoekers hul gedagtes rus en lig hulle hul glase.
Ervaar die nalatenskap van Blaauwklippen self. Swerf deur sy historiese lane, geniet bekroonde wyne, en smul aan plaas-tot-tafel etes onder die eikebome. Besoek Blaauwklippen, waar geskiedenis, geur en gasvryheid ontmoet in die hart van die Kaapse Wynlande.
Teks: Redaksie | Foto’s: Blaauwklippen
