Die Stellenbosch Tatler het ‘n paar vrae aan Babylonstoren se inwonende skakelspan gestel: Ouma Lulu, Racheltjie – die jong dame van die kamp – en haar jongste seun, Armand. Racheltjie is van Israeliese afkoms, terwyl haar oorlede man, Trompie, van Spaanse afkoms en ‘n lojale Barcelona FC-ondersteuner was. Père Trompie het altyd die geheime hoop gekoester dat een van sy seuns vir die Stormers sou speel. Armand het egter dalk sy visier op groen en goud gerig.
Is julle op julle beste in die oggend of is julle naguile?
Oggend, sonder twyfel. Ons hou daarvan om vroeg op te wees, gereed om die tuinspan te groet en te sien wat die nuwe dag bring.
Watter klein alledaagse luukse of gewoonte sal julle nooit opgee nie?
‘n Stil oggend in ons kamp voordat die eerste besoekers opdaag.
As julle enige nuwe vaardigheid onmiddellik kon bemeester, wat sou dit wees?
Om elke verbygaande gas te oorreed om ‘n paar wortels by die plaaswinkel te kry voordat hulle kom hallo sê.
Hoe spandeer julle julle vrye tyd?
Wei, groet verbygaande gaste en hou ‘n ogie oor plaasaktiwiteite. Openbare betrekkinge is ‘n voltydse verantwoordelikheid.
Wie bewonder julle die meeste? Hoekom?
Meisiekind, die eerste donkie by Babylonstoren – ons matriarg wat dit alles begin het.
As iemand Stellenbosch vir die eerste keer besoek, watter een plek sou julle aandring moet hulle ervaar?
Babylonstoren , natuurlik. Meer spesifiek, die pad verby ons kamp. Ons beskou onsself as ‘n noodsaaklike deel van die tuinervaring.
Wat was tot dusver die bepalende oomblik van julle loopbaan?
Om met Babylonstoren openbare betrekkinge portefeulje toevertrou te word. Ons groet besoekers, vermaak kinders en maak onvergeetlike verskynings by troues en ander vieringe.
Wat is iets wat mense dikwels van julle aanneem wat heeltemal verkeerd is?
Dat donkies koppig is. Ons is bloot bedagsame besluitnemers wat weier om gejaag te word.
Wat is die beste raad wat julle nog ooit ontvang het?
Staan op jou man, hou jou ore oop en onderskat nooit die waarde van ‘n goed ge-‘time’-de skop nie.
As julle nie gedoen het wat julle vandag doen nie, watter loopbane sou julle gekies het?
Professionele rugbyspelers. Armand se ouer broer, Morné, is benoem in die hoop dat hy eendag vir die Springbokke sou speel, so sportambisie loop hoog in die familie. Hul pa het dalk sokker liefgehad, maar die volgende generasie het duidelik rugby gekies.
Watter plaaslike besigheid of versteekte juweel verdien veel meer erkenning?
Ons miniatuurmaats, Faf en Tjokkie, by Soetmelksvlei . Hulle mag dalk klein wees, maar hulle het enorme persoonlikhede en is van die Springbokke se grootste ondersteuners. Hulle gaan gereeld die veld op vir hul eie geesdriftige rugbywedstryde.
Watter gewoonte of roetine hou julle geaard?
Vier hoewe help.
Watter drie mense – lewend of dood – sou julle vir ete nooi?
Rassie Erasmus, Siya Kolisi en Faf de Klerk. Daar sou baie wees om te bespreek – insluitend taktiek, spanwerk en die belangrikheid van ‘n sterk skop.
Waarvoor hoop jy dat mense jou sal onthou?
’n Hartlike verwelkoming, uitstekende ore en om elke besoek aan die plaas net ’n bietjie meer Instagram-waardig te maak .
Foto’s: Babylonstoren
